Downtown Los Angeles (DTLA): de buurt die aanvoelt alsof verschillende steden aan elkaar zijn genaaid

Op 317 S Broadway voedt Grand Central Market deze stad sinds 1917, en het is nog steeds de snelste manier om de buurt te lezen: kantoorwerkers, galeriebezoekers en toeristen die schouder aan schouder in de rij staan onder één arcade met terracottadaken, borden balancerend op onderarmen, geen twee bestellingen hetzelfde. Een paar stappen verder brengt de Angels Flight-kabelbaan uit 1901 bezoekers nog steeds voor $1,50 per rit naar Bunker Hill, een eeuwenoude snelkoppeling tussen twee versies van dezelfde stad. Downtown Los Angeles is niet zozeer één buurt als wel meerdere, aan elkaar genaaid door een Metrolijn en een gedeelde postcode. Bunker Hill is rustig met glazen torens, een grid van advocatenkantoren en concertzalen uit de renovatieperiode dat op weekdagen om 19.00 uur grotendeels uitgestorven is. Daal echter af via Angels Flight of Hill Street en de temperatuur verandert — de gietijzeren gevels van de Historic Core, de laaddocks van de Arts District die veranderd zijn in proeverijmenu's, de pleinrestaurants van Little Tokyo die alleen per e-mail te boeken zijn. Dit is een feature over al deze buurten.

Waar Downtown LA bekend om staat

DTLA is waar Los Angeles zijn architectuur en geschiedenis bewaart, wat een vreemde uitspraak is over een stad die beroemd is om geen van beide te hebben. Frank Gehry's roestvrijstalen Walt Disney Concert Hall, thuisbasis van de LA Philharmonic, is het anker van Bunker Hill, samen met The Broad, het museum voor hedendaagse kunst dat door Eli en Edythe Broad is gebouwd. Algemene toegang is gratis, maar reserveer vooraf — dezelfde-dag-tickets zijn snel uitverkocht.

De twee gebouwen liggen tegenover elkaar aan een plein dat de gespleten persoonlijkheid van de buurt samenvat: monumentale civiele architectuur boven straten die binnen mensenheugenis volledig afgeschreven waren. Die spanning — grandeur en rauwheid binnen dezelfde drie stratenblokken — is waar elke DTLA-bezoeker over blijft praten, of ze nu voor de kunst of het eten komen.

Waar te eten en drinken

Grand Central Market is nog steeds het makkelijkste startpunt voor de eetcultuur van DTLA, een hal met meer dan 40 kraampjes die sinds 1917 onafgebroken draait. Ga voor eiersandwiches van Eggslut, de al pastor bij Tacos Tumbras a Tomas, of een pastramisandwich bij Wexler's Deli, en verwacht dat het er rond 12:30 echt druk is.

Serieuze eters kijken nu oostwaarts, naar de Arts District, waar Ori Menashe en Genevieve Gergis een klein imperium hebben opgebouwd uit voormalige magazijnruimtes. Bavel doet Midden-Oosterse mezze — de eenden-'nduja-hummus is het gerecht waar mensen spontaan over beginnen — terwijl hun eerdere restaurant, Bestia, nog steeds mensen trekt voor houtgestookte pizza en handgesneden pasta op hetzelfde stuk industriële straat.

Voor iets snellers en goedkopers serveert Sonoratown Sonora-stijl taco's op verse bloemtortilla's — geen reservering, geen ceremonie, alleen een korte rij en een snelle doorloop. Hoger op Bunker Hill zit José Andrés' San Laurel op de 10e verdieping van het Conrad-hotel, met de eetzaal gericht op Walt Disney Concert Hall zodat het uitzicht het werk doet dat het menu niet hoeft te doen. En in Little Tokyo's Honda Plaza heeft Kinjiro twee avondzittingen, alleen op reservering en geboekt per e-mail in plaats van via een app — een izakaya die mensen beloont die bereid zijn om hun avond eromheen te plannen in plaats van er toevallig binnen te lopen.

Nachtleven

DTLA's identiteit na zonsondergang is geschreven in dakterrassen, en Perch is al meer dan een decennium de maatstaf. Het beslaat twee verdiepingen van een toren in de Financial District — een Frans bistro en bar op 15, een openluchtterras op 16 — en op een heldere avond is het terras nog steeds het beste argument om na het diner buiten te blijven.

Spire 73, op de 73e verdieping van de InterContinental, gaat nog hoger en claimt de titel van hoogste openluchtbar van het westelijk halfrond, een statistiek die leuker is om te ervaren dan om vanaf de grond te verifiëren. Level 8, bovenop de Moxy aan Spring Street, kiest een heel andere aanpak — acht verschillende concepten verspreid over één dakterras, zodat de menigte verschuift afhankelijk van in welke hoek je staat. Geen van deze plekken is stil, en dat is precies de bedoeling: het nachtleven van DTLA draait om hoogte en skyline, niet om gedempte gesprekken.

Dingen om te doen

The Broad en MOCA Grand Avenue liggen tegenover elkaar aan het plein op Bunker Hill, en beide bieden gratis algemene toegang. The Broad herbergt twee van Yayoi Kusama's Infinity Mirror Rooms, wat op zich al reden genoeg is om tijdsloten ruim voor je aankomst te boeken — dezelfde-dag-plekken zijn zo weg.

MOCA Grand Avenue heeft ernaast zijn eigen gratis tijdslotensysteem, een kleinere, stillere tegenhanger die de wandeling over het plein waard is. Walt Disney Concert Hall is ook zonder ticket voor een voorstelling de moeite waard om te voet te verkennen — de bochten vangen het licht anders naargelang het uur, en kijken is gratis.

Voor iets ouders dateert het Bradbury Building aan Broadway uit 1893, met een vrij toegankelijke gietijzeren atrium vanuit de lobby die meteen bekend voorkomt bij iedereen die Blade Runner heeft gezien — dit was de set van de Tyrell Corporation. En Angels Flight zelf, die $1,50-kabelbaan die Bunker Hill met de Historic Core verbindt, is minder een vervoermiddel dan een stukje van de eigen mythologie van de stad, sinds 1901 met tussenpozen in bedrijf.

Winkelen

Winkelen in DTLA draait om ROW DTLA, een voormalig groente- en koelopslagcomplex in de Arts District dat herboren is als een campus met ongeveer 100 onafhankelijke winkels en studio's.

Poketo verkoopt kleurrijke, designgerichte kantoorartikelen en woonaccessoires die een langzaam rondje waard zijn; Shinola verkoopt horloges met hetzelfde onhaastige zelfvertrouwen; en Hennessey + Ingalls, samen met de ARTBOOK-afdeling vlakbij, dekt architectuur- en kunstboeken voor wie net een middag in The Broad heeft doorgebracht en daar iets van mee naar huis wil nemen. Het is een ander ritme dan het schouder-aan-schouder-tempo van Grand Central Market — ROW DTLA beloont ronddwalen in plaats van in de rij staan, en een paar uur hier past vanzelf na een lunch in de Arts District bij Bavel of Bestia.

Waar overnachten in Downtown Los Angeles (DTLA)

Bunker Hill en de Grand Avenue-corridor zijn geschikt voor reizen die om musea en concerten draaien — op loopafstand van The Broad, MOCA en Walt Disney Concert Hall, rustig zodra de kantoren leeglopen, en dicht genoeg bij Angels Flight om de wandeling naar Grand Central Market voor het ontbijt een makkelijke gewoonte te maken. De Historic Core en de Broadway-corridor brengen je dichter bij die marktdrukte en de gietijzeren architectuur, met een levendiger, minder gestreken gevoel na zonsondergang. Waar je ook terechtkomt, de budgetten liggen hier midden tot hoog: lunches bij Grand Central Market en taco-kraampjes zoals Sonoratown zijn goedkoop, maar de proeverijmenu-scene in de Arts District en de designgerichte hotels drijven de gemiddelde uitgaven op — verwacht meer te betalen voor een vergelijkbare kamer hier dan in Koreatown.

Rondkomen

DTLA is het knooppunt van het hele Metro Rail-netwerk, waardoor het een van de weinige LA-buurten is die echt zonder auto werken. Union Station — ook het Amtrak- en Metrolink-station van LA — is het noordelijke eindpunt van de B (Rode) en D (Paarse) metrolijnen, en het is op zichzelf een werkend stuk civiele architectuur, niet alleen een overstappunt. Een paar straten naar het zuiden verbindt 7th Street/Metro Center verschillende andere lijnen, zodat een bezoeker die op Bunker Hill verblijft de Arts District, Little Tokyo of L.A. Live kan bereiken zonder op zoek te moeten naar een parkeerplek. DTLA binnenkomen vanaf LAX gaat op dezelfde manier: de LAX FlyAway-bus rijdt direct naar Union Station in 30 tot 50 minuten, afhankelijk van het verkeer, of je neemt Metro's gratis shuttle naar de K-lijn en stapt daar over op het spoor — langzamer, maar aanzienlijk goedkoper. Als je er eenmaal bent, is lopen voor het grootste deel voldoende; de echte geografie van de buurt wordt gemeten in de tien of vijftien minuten tussen Bunker Hill en de Historic Core, niet in snelwegafslagen.

Waar dit allemaal op neerkomt, is een centrum dat gebouwd is voor mensen die hun LA-reis willen organiseren rond musea, eten en een skyline in plaats van zand. Het beloont een wandeltempo en een beetje voorbereiding — boek The Broad, e-mail Kinjiro, check het FlyAway-schema — en het straft de aanname dat Los Angeles helemaal geen centrum heeft. Breng drie dagen door met bewegen tussen Grand Central Market, de pleinen van Bunker Hill en de magazijnen van de Arts District, en DTLA voelt niet langer als verschillende buurten maar als één, zij het een grote en ongelijk verlichte.